گاهی در دل ما این فکر جاری میشود که چرا باید درس بخوانیم، چرا باید شبها نور چراغ را نگه داریم، چرا باید در مسیر دشوار آموزش گام برداریم؟ شاید برای پاسخ به این سوال بهتر باشد سراغ پیامبر رحمت حضرت محمد صلی الله علیه و آله برویم که میفرمایند:
«إِنَّ اَلْمَلاَئِکَةَ لَتَضَعُ أَجْنِحَتَها لِطَالِبِ اَلْعِلْمِ رِضاً بِمَا یَصْنَعُ»[1].
در این حدیث، طلب علم نه فقط یک فعل زمینی، بلکه یک حرکت آسمانی است. انسان که قدم در راه دانش میگذارد، همراهی ملائک را دریافت میکند.
وقتی طلب علم عبادت میشود
علم اگر با نیت الهی همراه شود، خود عبادت است. علمآموزی هنگامی ارزش مییابد که نه برای شهرت، نه برای پول، بلکه برای حقیقت و خدمت باشد.

وقتی کسی با قلبی خالص در مسیر طلب علم است، فرشتگان بر بال او مینشینند و رضایت میآورند. آنگاه علم از یک ابزار صرف به وسیلهای برای رشد معنوی تبدیل میشود.
در مدرسه تعالی، ما نه فقط به دانش فکر میکنیم، بلکه به دلها توجه داریم. هر قدم در طلب علم نه فقط پرورش ذهن، بلکه نورافشانی دل است.
طلب علم، پلی است میان خاک و آسمان.
چگونه طلب علم را زندگی کنیم؟
علم تنها در مطالعه نیست؛ علم وقتی جان میگیرد که در زندگی اجرا شود. طلب علم اگر فقط در دفتر و قلم بماند، تبدیل به بار میشود، نه بال.
اما اگر آن را در رفتار، گفتار و اندیشه جاری سازیم، راه زندگی ما را روشن میکند.
در مدرسه تعالی، سعی داریم طلب علم را نه فقط در ذهن، بلکه در دل و زندگی جاری کنیم. آموزش و کلاسها بخشی از راهاند، اما هدف نهایی، تحول شخصیت است.
پرسشها، آینهی طلب علم
گاه یک سؤال کوچک، جرقهای از نور در دل میافکند. پرسیدن یعنی حرکت به سمت شناخت.
وقتی جویندهای صادقانه میپرسد، فرشتگان همراه او میشوند، بال میگسترانند و از حرکت او خشنود میگردند.
در راه طلب علم نه شتاب مهم است، نه عجله زیاد؛ بلکه استمرار و عمیقاندیشی اهمیت دارد.
علم در دل ریشه میگیرد، وقتی سوال حقیقت را بیدار کند.
مقصد، خود حرکت است
در پایان باید گفت: در مسیر طلب علم مقصدی جز خودِ حرکت نیست.
کسی که در راه دانش گام برمیدارد، حتی اگر به نقطهای نرسد، در منظر الهی رسیده است.
فرشتگان کنار ما ایستادهاند تا بفهمیم که علم، نه یک کالا، بلکه همراهی آسمان با زمین است.
و چه لذتبخش است که در این مسیر، ما با مدرسه تعالی همراه باشیم، گامی به گامی، با عشق، با امید، با نیت. برای ثبت نام در سیر آموزشی مدرسه تعالی کلیک کنید.
پینوشت:
[1] الکافي (دارالحدیث). ج 1، ص 83.