آغاز هر تحول معنوی، با جرقه‌ای از عشق الهی همراه است؛ عشقی که جان انسان را از غفلت به حضور، از عادت به آگاهی و از ظاهر عبادت به حقیقت بندگی می‌برد. دوره‌ی «درس عشق» با تدریس حجت‌الاسلام استاد ایوبی تلاشی است برای بیدار کردن همین شعله‌ی درونی. سخنران در مجموعه‌ای از بیست‌وسه گفتار، مسیر تجربه‌ی ایمان را از نماز و دعا تا روزه و شب قدر ترسیم می‌کند. او با زبانی آرام و در عین حال ژرف، انسان را به تأمل در کیفیت ارتباطش با خداوند فرا می‌خواند و می‌آموزد که عبادت، نه تکرار عادت‌ها بلکه تمرینِ حضور در پیشگاه معبود است.

در این دوره، مفاهیمی چون نماز و نافله، مراتب روزه، دعای صادقانه، شب قدر، ضیافت‌الله و استمرار بندگی در قالبی تحلیلی و آموزنده بیان شده‌اند. استاد ایوبی از منظر قرآن و سنت، عبادت را به‌عنوان مدرسه‌ی خودسازی معرفی می‌کند و نشان می‌دهد که چگونه لحظات ماه رمضان می‌توانند به فرصت‌هایی برای رشد اخلاقی، تربیت درونی و شناخت عمیق‌تر از رحمت الهی بدل شوند. این دوره نه صرفاً شرحی بر اعمال دینی، بلکه دعوتی است برای زیستن با حضور قلب و تبدیل عبادت به تجربه‌ای آگاهانه از عشق خداوند.

اهداف کاربردی

دوره‌ی «درس عشق» با هدف پاسخ به نیاز انسان معاصر برای بازیابی معنای حقیقی عبادت طراحی شده است. در جهانی که شتاب و روزمرّگی فرصت تفکر را می‌گیرد، این دوره می‌کوشد تا مخاطب را به سکون درونی، خودآگاهی و انس با خدا بازگرداند. نیازهایی که این مجموعه برطرف می‌کند، هم معرفتی است و هم روانی؛ از یک سو به جوینده کمک می‌کند تا عبادات خود را از سطح ظاهر به عمق معنا برساند، و از سوی دیگر، آرامش و اعتماد به نفس معنوی را در زندگی روزانه بازیابد. این دوره برای کسانی است که می‌خواهند نماز را با حضور قلب بخوانند، روزه را با درک معنوی بگیرند و دعا را با فهم عمیق بخواهند. در هر جلسه، بینش تازه‌ای درباره‌ی رابطه انسان با خدا ارائه می‌شود تا مخاطب بتواند بین ایمان نظری و ایمان زیسته پیوند برقرار کند. در نهایت، هدف این دوره آن است که از طریق تبیین مفاهیم عمیق عبادی، انسان به مقام «محبت آگاهانه» برسد؛ محبتی که در آن عقل، دل و عمل در یک مسیر قرار می‌گیرند و بندگی به تجربه‌ای عاشقانه بدل می‌شود.

مخاطبان دوره

علاقه‌مندان به معارف دینی و اخلاق اسلامی
طلاب و دانش‌پژوهان حوزه‌های علمیه
افرادی که به دنبال خودسازی و تهذیب نفس هستند
فعالان فرهنگی و مذهبی که به ترویج معنویت در جامعه می‌پردازند
روزه‌داران و نمازگزارانی که می‌خواهند کیفیت عبادت خود را ارتقا دهند
مربیان، معلمان و والدینی که می‌خواهند روح تربیت ایمانی را در نسل جوان تقویت کنند
پژوهشگران حوزه‌ی قرآن و دعا که به دنبال تحلیل مفاهیم عبادی‌اند
عموم مؤمنانی که در پی عمق بخشیدن به ارتباط خود با خداوند هستند

دستاوردهای یادگیری دوره

پس از گذراندن دوره‌ی «درس عشق»، شرکت‌کنندگان درک تازه‌ای از عبادت به‌عنوان فرآیند رشد انسان خواهند یافت. آنان خواهند آموخت که نماز، روزه و دعا نه صرفاً وظایف شرعی، بلکه مسیرهایی برای تربیت دل و اندیشه هستند. مخاطب در پایان دوره قادر است مفهوم «حضور قلب» را در عمل تجربه کند و با درک تفاوت میان ظاهر عبادت و روح آن، به توازن میان عمل و نیت برسد. از خلال درس‌ها، ارتباط میان دعا و معرفت الهی، توبه و امید، شب قدر و شناخت خویشتن برای او آشکار می‌شود. دستاورد نهایی، تبدیل عبادت به «سبک زندگی معنوی» است؛ سبکی که انسان را در همه لحظات به یاد خدا و در مدار محبت و آرامش نگه می‌دارد.

چه چیزی می‌آموزید؟

معنا و کارکردهای نماز و نافله در پرورش روح
مراتب سه‌گانه‌ی روزه: از امساک جسم تا روزه‌ی دل
شیوه‌ی برقراری ارتباط قلبی با خداوند در دعا
چگونگی آمادگی برای درک شب قدر و لیلة‌القدر
تفاوت میان خوف و رجا در سیر ایمان
روش‌های توبه و بازسازی روح در پرتو مغفرت الهی
اهمیت استمرار عبادت و مراقبت معنوی پس از رمضان
پیوند میان انتظار فرج و اصلاح فردی و اجتماعی
نقش دعاهای ماه رمضان مانند افتتاح و ابوحمزه ثمالی در خودشناسی
شیوه‌ی تبدیل اعمال دینی به تجربه‌ای عاشقانه و آگاهانه

وجه تمایز دوره

دوره‌ی «درس عشق» از جهات مختلف، رویکردی منحصربه‌فرد دارد. نخست آنکه، شیوه‌ی بیان حجت‌الاسلام استاد ایوبی بر پایه‌ی پیوند میان احساس و اندیشه است. او مفاهیم بلند عرفانی را نه به زبان پیچیده‌ی فلسفی، بلکه در قالب زبانی روشن، عاطفی و تحلیلی بیان می‌کند تا شنونده در عین تأمل عقلانی، با جان خود نیز هم‌نوا شود. دوم، ساختار دوره به‌گونه‌ای تنظیم شده که مخاطب در مسیر زمانی ماه رمضان حرکت می‌کند؛ از آمادگی روحی در آغاز ماه، تا درک شب قدر و حفظ معنویت پس از آن. هر جلسه حلقه‌ای از زنجیره‌ی رشد است که به تدریج انسان را از ظاهر عبادت به باطن آن هدایت می‌کند.

وجه دیگر تمایز این دوره در استفاده هم‌زمان از قرآن، روایات و تجربه‌ی زیسته‌ی مؤمنان است. استاد ایوبی در گفتارهای خود از سیره‌ی پیامبر(ص)، سخنان امامان معصوم(ع) و نمونه‌هایی از علمای معاصر بهره می‌گیرد تا ارتباط میان سنت و زندگی امروز را نشان دهد. او در هر بحث، از روایت به تحلیل و از تحلیل به تربیت می‌رسد؛ یعنی هر مفهوم معنوی به کاربرد اخلاقی و رفتاری ختم می‌شود. همین ویژگی باعث می‌شود دوره از سطح نظری فراتر رود و به یک برنامه عملی برای رشد معنوی تبدیل گردد.

همچنین، فضای گفتاری دوره صمیمی و قابل لمس است. سخنران مخاطب را نه به عنوان شنونده‌ای منفعل، بلکه به‌عنوان هم‌سفر در مسیر سلوک خطاب می‌کند. تکرار آیات، تأمل در دعاها و بازخوانی لحظات عبادت، به مخاطب احساس حضور در یک محفل تربیتی می‌دهد. هر جلسه با پرسش‌هایی پایان می‌یابد که ذهن مخاطب را به تفکر واداشته و او را به عمل دعوت می‌کند.

از نظر محتوایی، «درس عشق» میان عرفان عملی و اخلاق اجتماعی پلی ایجاد می‌کند. استاد ایوبی تأکید می‌کند که عبادتِ آگاهانه باید در رفتار فردی و تعامل اجتماعی نمود پیدا کند. در جلسات پایانی، موضوعاتی چون انتظار، خدمت به مردم، استمرار معنویت در جامعه و سبک زندگی مؤمنانه مطرح می‌شود تا نشان دهد که ایمان حقیقی، در دل زندگی روزمره معنا پیدا می‌کند.

در نهایت، آنچه این دوره را متمایز می‌سازد، رویکرد جامع آن به انسان، عبادت و عشق الهی است. «درس عشق» تنها مجموعه‌ای از سخنان معنوی نیست، بلکه برنامه‌ای آموزشی برای تجربه‌ی زیستن با خداست؛ تجربه‌ای که در آن، هر نماز گفت‌وگویی تازه، هر دعا سفری درون‌نگر، و هر روزه گامی به‌سوی خودشناسی و خداشناسی است. مخاطب در پایان دوره درمی‌یابد که عشق الهی نه احساس زودگذر، بلکه مسیر مداوم فهم، عمل و حضور است.