این جلسه با تمایز میان «علم حضوری باطنی» و «توجه ظاهری امام»، حجابی بودن حوادث را توضیح میدهد؛ چرا که امام هرگز از اراده خداوند مستقل نیست و تمام اقداماتش، از شهادت امام حسین (ع) تا عدم کمکهای ظاهری، تجلی حکمت و لطف خداوند برای رشد و تکامل روحی بندگان است، نه ناشی از غفلت یا ناتوانی.